تبليغاتX
اندیشه محبوس

         


           چو افسار رای ، براحساس بسِپاری -  گردنت بقلادهء نا کسان بگذاری                    

            بِبَندند چشم و کُنند در بَند جِسم -  تا اَبد نَرَهانند از زیر بند این طلسم  


                                      « اصل دوم قانون اساسی ایران »

جمهوری اسلامی نظامی است بر پایه ایمان به:

1- خدای یکتا(لا اله الّا الله) و اختصاص حاکمیت و تشریع به او و لزوم تسلیم در برابر امر او.

2- وحی الهی و نقش بنیادی آن در بیان قوانین.

3- معاد و نقش سازنده آن در سیر تکاملی انسان به سوی خدا.

4- عدل خدا در خلقت و تشریع

5- امامت و رهبری مستمر و نقش اساسی آن در تداوم انقلاب اسلام

6- کرامت و ارزش والای انسان و آزادی توأم با مسئولیت او در برابر خدا که از راه:

الف – اجتهاد مستمر فقهای جامع الشرایط بر اساس کتاب و سنت معصومین سلام الله علیهم اجمعین          « منظور خودیهاو دستار بسرانست »   

ب – استفاده از علوم و فنون و تجارب پیشرفته بشری و تلاش در پیشبرد آنها

                          « منظور علوم و فنون دارالعلم جعفری است »

ج – نفی هر گونه ستمگری و ستم کشی و سلطه گری و سلطه پذیری

                                     «  شوخی و بذله قانونی  است»

قسط و عدل و استقلال سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و همبستگی ملی را تأمین می کند         « این بند خاص علمای اعلام و فقهای افقه اند »


                                                    پیش گفتار :

  بفرمان الله پندار ها بود که هستی جان یافت و در قالب نظام خود بچرخش در افتاد .!!          مالک مطلق هستی  الله  قادر و داناست ، همه کس را بدون اذن او حرکت بی معناست .!!

 الله را  علاوه بر اغتشاش در کلام ، حد اقل دو خطا  در آفرینش رخ داد : اولی فریب از ابلیس و شیطان ،  دومی هدیه خِرِد بر انسان بود .!؟

بدین روی بود ، که از آغاز  آفرینش ، بر زوال این دو  خطا خروشید و کوشید ، چون ناتوان شد  گناه خویش بر گردن بندگانش  نوشت ، تا عجز خود کتمان کند و بحِیَل مختلفه ، خویش را  بسایه خجلت پنهان کند ، چون ناتوان گشت  بنا چار تقاعد بر گزید و  کل  تکالیفش  باذهان  بسته  و بِکر ناسوتیان مٌخَبَط  بریخت و بدینگونه بود که مردم نا آگاه و بد اقبال را   بزیر قلاده والیانش سپرد و برای همیشه  بزندان زندگی بر کشید .!!  

                  « تا این پوسته خالی هست مردم را ، ره رَستن و رُستنی نیست ؟» 

            در حکومت اسلامی ، هر نوع افشاء بر علیه فقها، محاربه با الله ست !!؟


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط بهرام فرزان در Fri 20 Jun 2008 و ساعت 8 PM |

               the  Hell  is  the  best place for  Atheismthis is  corner of paradize

                                                                         

 

 

 

             « نمایی از گوشه باغ عدن »                                         « نمایی از گوشه جهنم

                     « باور بی اندیشه  ، تیشه ایست بر ریشه »                                                                                                  

 پیش گفتار  : 

       گرچه تعاریفی مقبول و مطلوب  و جامع از دین در دست نیست و هرکس را بوسع و ظرفیت اندیشه از آن تعبیری است  ، معهذا میتوان بوسع و بضاعت دانش داشته، تعریفی ساده و بدور از حواشی حاکم  بر آن  ،  بگونه ای  از مفاهیمش بیان داشت ، بدون اینکه تریج قبایی را لرزانید .!

 تعریف دین :

      دین مجموعه آیین ها و روشهایی است که در قالب  زمانه و  در قید و محدوده  نیاز های  اساسی و اجتماعی  بوسیله متفکران وقت ، بدرازای سیر و گذشت ایام ابراز شده است ، در واقع نوعی آیین  ارتباطاتی  مقبوله جمعی است که در داخل یک قومیت و یا دستجات مشترک الصفات و در هم آمیخته و پیوسته  بتدریج پایدار گشته است و در روند تکاملی خود تحت تاثیر بده و بستانهای فرهنگی و آیینی همجواران قرار گرفته  و بدلیل زاد و لد و افزایش نفوس به طی زمانه ها  ، از نظر کمیتی و  جغرافیایی  گسترش یافته است .  

                   «  دین مجموعه فرمان  الله  است  ، مجریانش  والیان ناخداست »   

           


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط بهرام فرزان در Sat 7 Jun 2008 و ساعت 5 PM |
                           «Allah and bloody sword»

Bloody Sword Of Islam               

   کلمه الله « ترکیبی از حرف تعریف عربی  ال  و کلمه  له است » این کلمه  در زبان عربی  نشان و نام خدای یکتا است که مورد پرستش مسلمانان عرب زبا ن  بوده و هست  ، پارسیان اسلام گرویده و مقهور  یورش سپاهیان الله ، بجای نام  الله ، کلمه خدا را بکار میبرند  که  بذات معنی ، با الله عرب تفاوت بسیار دارد .!

 پیش از ظهور اسلام  واژه الله در زبان عرب وجود داشته و  نام یکی از بتهای مورد پرستش  اعراب بود ه است ، گویند که گزینش این واژه  پس از ظهور اسلام ، بعنوان  نام اقدس «خالق»بقصد و مقصود خاص  بوده است و امروز کلیه اعراب مسلمان ، خدای را بهمین نام  میخوانند .

         (  عبدالله   «بمعنای خدمتکار یا عبد الله » قبل از ظهور اسلام نام پدر پیامبر بوده است.)

                  (  الله   « لم یلد و لم یولد  » عرب ، زاده شده و زایاننده نیست .)

                  (  خدا ی پارسیان  ، زایاننده و حاوی طینت  زیبای خلقتی است .)

               «  در کتب ادیان ابراهیمی اسماء خدا  یهوه  و الوهیم  خوانده میشود .! »   

   مبتنی بر صفات مقدسه و مستخرجه از قرآن و  کتب احادیث دینی ،  الله  به  بیش از نود و نه نام دگر پرستش میشود :

   اسماء جمال ــ الرحمان ، الرحیم ، الغفور ، التواب والستار و ...   .

  اسماء جلال ــ المتکبر ، القهار ، المنتقم ، القابض ، الجبار و...  .

  اسم اعظم ــ  « مبتنی بر بعضی احادیث شیعه نام صدم  الله بوسیله  مهدی اشکار خواهد شد .! »

                                         « انکار وجود خدا ــ ATHEISM »             

  منکران وجود الله بین کلام الله و اسماء الله  ، توازن و ارتباطی بمثابه و مشابه زیر قایلند :

    الف ــ اسماء شبیه : الرحمان و الرحیم و الغفور و غیره ...

[9:2] ــ سوره التوبه :« اخطار محبت آمیز بکفار»
با اين حال، چهار ماه (مهلت داريد كه آزادانه) در زمين سير كنيد (و هر جا مى‏خواهيد برويد، و بينديشيد)! و بدانيد شما نمى‏توانيد خدا را ناتوان سازيد، (و از قدرت او فرار كنيد! و بدانيد) خداوند خواركننده كافران است!                 « مصداقش امروز در جهان غرب مشهود است »

[9:3] ــ سوره التوبه :
و اين، اعلامى است از ناحيه خدا و پيامبرش به (عموم) مردم در روز حج اكبر ( روز عيد قربان) كه: خداوند و پيامبرش از مشركان بيزارند! با اين حال، اگر توبه كنيد، براى شما بهتر است! و اگر سرپيچى نماييد، بدانيد شما نمى‏توانيد خدا را ناتوان سازيد (و از قلمرو قدرتش خارج شويد)! و كافران را به مجازات دردناك بشارت ده!               « بیزاری از سرزمین حجاز آرزوی  انسانها است »

[4:24]ــ النساء :
و زنان شوهردار (بر شما حرام است;) مگر آنها را كه (از راه اسارت) مالك شده‏ايد; (زيرا اسارت آنها در حكم طلاق است;) اينها احكامى است كه خداوند بر شما مقرر داشته است اما زنان ديگر غير از اينها (كه گفته شد)، براى شما حلال است كه با اموال خود، آنان را اختيار كنيد; در حالى كه پاكدامن باشيد و از زنا، خوددارى نماييد و زنانى را كه متعه ( ازدواج موقت) مى‏كنيد، واجب است مهر آنها را بپردازيد و گناهى بر شما نيست در آنچه بعد از تعيين‏مهر، با يكديگر توافق كرده‏ايد (بعدا مى‏توانيد با توافق، آن را كم يا زياد كنيد) خداوند، دانا و حكيم است .   « این آیه ، نشانگر محبت خدا بر اسراء و خانواده آنهاست، اختیار نسوان مابازاء  اموال مختاران خود تعیین نوعی بهای  عادلانه تجارتی بر  همسرانست .!!»

   ب ــ اسماء شبیه : القهار  ، المنتقم ، القابض و غیره ...

[9:5] ــ سوره التوبه :« اخطار قهر آمیز بکفار»
(اما) وقتى ماه‏هاى حرام پايان گرفت، مشركان را هر جا يافتيد به قتل برسانيد; و آنها را اسير سازيد; و محاصره كنيد; و در هر كمينگاه، بر سر راه آنها بنشينيد! هرگاه توبه كنند، و نماز را برپا دارند، و زكات را بپردازند، آنها را رها سازيد; زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است!

             « پدر کشتی و تخم کین کاشتی ــ پدر کشته را کی بود آشتی »

            *  تمکین جبری  بامر جباران و پرداخت جرایم مادی جهت  اخلاص ورهایی از چنگ                                      قدرت ، مشابه قانون ناسوتیانست .!

[9:61] ــ التوبه :
از آنها كسانى هستند كه پيامبر را آزار مى‏دهند و مى‏گويند: «او آدم خوش‏باورى است!» بگو: «خوش‏باور بودن او به نفع شماست! (ولى بدانيد) او به خدا ايمان دارد; و (تنها) مؤمنان را تصديق مى‏كند; و رحمت است براى كسانى از شما كه ايمان آورده‏اند!» و آنها كه رسول خدا را آزار مى‏دهند، عذاب دردناكى دارند!

                                  « مصداق  ــ  عذاب و درد مبتلابه یهودیان »

   ج ــ اسماء  شبیه :  الرزاق  ، الکریم ،العدل وغیره ...

{۹ -۷۲} ــ التوبه:

خداوند به مردان و زنان باايمان، باغهايى از بهشت وعده داده كه نهرها از زير درختانش جارى است; جاودانه در آن خواهند ماند; و مسكن‏هاى پاكيزه‏اى در بهشتهاى جاودان (نصيب آنها ساخته); و (خشنودى و) رضاى خدا، (از همه اينها) برتر است; و پيروزى بزرگ، همين است!

                          « تصویری از بهشت برای اعراب بادیه نشین  و همترازان »

                         « مبتنی بر این توصیف ، بهشت موعود، نباید مکان زیاد جالبی  باشد . »

[9:102] ــ التوبه :
و گروهى ديگر، به گناهان خود اعتراف كردند; و كار خوب و بد را به هم آميختند; اميد مى‏رود كه خداوند توبه آنها را بپذيرد; به يقين، خداوند آمرزنده و مهربان است!

[9:103] ــ التوبه :
از اموال آنها صدقه‏اى (بعنوان زكات) بگير، تا بوسيله آن، آنها را پاك سازى و پرورش دهى! و (به هنگام گرفتن زكات،) به آنها دعا كن; كه دعاى تو، مايه آرامش آنهاست; و خداوند شنوا و داناست!

              «  معلوم میشود که اخذ مال مردم آنهم بزور بآنان آرامش بسیار می بخشد »

               « ایکاش بوش هم گوش شنوا داشت و اموال ینگه دنیایی ها را پاک مینمود »

  *  سپاس خدای بزرگ را که بمن توان اندیشیدن داد تا بکنکاش و تحقیق از خود شناسی                                       بخداشناسی  نایل شوم .!

paradise


 

+ نوشته شده توسط بهرام فرزان در Thu 29 May 2008 و ساعت 4 PM |

                                          « مُنتَظَران پندار ها »

 باور  نوعی مقبولیت بی منطق و حجت  باطن انسانی است و آن را باعقل و خرد  و دانش هنجار ی در میان نیست بدین جهت بپایه ُسُست و بمُنتجات مرتبطه بی معناست  و تکیه بر قوام صحت آن و زندگی بر اساسش نوعی  رکود اندیشه و پویایی و توسل بریسک بی حاصل  و نتیجه   است .!

      باور را منشاء وجود ، نا آگاهی و بستر رشد   اوهام و  اذهان خام انسانی است و چون جای افتد بسبک یاخته های سرطانی بستر خود بآلاید وهرگز آنرا نرهاند و چون در فشار متقابله بایستد مسیرش تعوض نموده  و یا بجایش  ساکن می ماند  تا بفرصت متناسبه بر دگر نقاط جاری شود و بستر خویش نابود گرداند .! 

      گرچه ، همه خام اندیشان را باور  بظاهرمطلوب نَماید ولی هرگز  بتبادلات ارزشمند زندگی  مورد اعتماد نباشد  ، این حکم جاریه عقل باشد که بقصد حراست از ارزشهاو تعلقات مادی هرگز بباور تکیه نشود و آن را جایی  کار باشد که ارزش مادیات در میان نیاید « معنویات القایی نه روحانیت وجدانی ! »                                              

                                                       « مصداق مَثلَش »

    « کلبعلی را گر  قصد فروش حِمارش پیش آید  بباور باطن تکیه ننماید و گر فرزندش مریض و ناخوش گردد بنذورات معصومانش دل نبندد  ، اما بوقت ناچاری که خرد نداشته را ناتوان یابد دل بباور سپارد تا باوقاتی آرام بماند .!!

           « این خویش فریبایی  و بخویشتن  کذب گفتن است نه دل بمعنویات بستن است .!»     

                           (  کلب علی = سگ علی ، از اسماء مرسومه و دَنی )

     رشد  باور را علاوه بر نا آگاهی ها  ، تلقینات واثرات محیطی «سنت و فرهنگ و مذهب و ...» و تاثیرات اقلیمی و شرایط زندگی و سطح دانش بسیار موثر باشد ، آنجا که باور و ایمان سُکنی گزینند معمولا خرد پویا را جای و سرایی در میان نباشد ،! در محیط محاطی باور ، حتی اهل دانش را نیز گریز از این تاثیر میسور نگردد  .!

                 « زود باور گویش فارسی است که بمفهوم ساده و بی تفکر بکار میرود »    

  * « مقصود از اهل دانش :؟  بار کشان کتب و حافظان مفاهیم  چون شِبهِ نقا لان  نیستند که کلام را ابتداء بهزار لای بَرند و بعد بی تامل نشخوارش کنند  ، بل کسانی که  صاحب اندیشه پویا و جویا و قدرت تجزیه و تحلیل و استدلال متکی بر  دانش خاص زمانه اند که  هماره  ، حد اقل بموازات سطح دانش  عامه در  فرا تکاپوی بوده  و قابل تطبیق با افکار و یافته های  زمانه باشند  .!

        *  آنکس که آیت خدا باشد و در برنامه تلویزیونی یا مساجد ، داستان قرآنی سوره الفیل را با زبان اَلکَنش و مغز نارس و ایستایش ، بشکافت اتمی تشبیه و تفسیر  نَماید  و در صدد  یر  آید که  باور پوچ خود را بنام دانش  الله بر مردم عامه ، القاء نماید یک  عالِم نیست بل فقط  یک حافظ دُگم است .! اینان چون نوار های ضبط صوتند ، که کلام  شنیداری را بمغز پاک خود مظبوط باشند و بهمین حجت است  که بدرازای عمر شان از یافته های تازه محرومند  .!


« حافظی که چون طوطی  بر قفس نشسته و بدست همپالگیان پیشینش تعلیم یافته وبتقلید از دگران  کلام مجهولات و غریبه بر ذهن خود بافته است .!!» 


 ۱۰۵-۱  ـ  آيا نديدى پروردگارت با فيل سواران ( لشكر ابرهه كه براى نابودى كعبه آمده بودند )   چه كرد؟! 
 ۱۰۵-۲ ـ  آيا نقشه آنها را در ضلالت و تباهى قرار نداد          
   «  سوره الفیل»

 ۱۰۵-۳ ـ  وبر سر آنها پرندگانى را گروه گروه فرستاد،        « شاهدان  غیب کی بودند !!؟ »

 ۱۰۵-۴ـ  که با سنگهاى كوچكى آنان را هدف قرارمى‏دادند; 

۱۰۵-۵ ـ سرانجام آنها را همچون كاه خورده‏شده (و متلاشى) قرار داد!


      منتجه : 

                 مُنتَظَران  ،  موجودات اوهام اذهان مُنتَظِرانَنَد که  بغربت نیروی عقلانی و بسایه و کدورت  باور های  القایی   ، تصاویر گونه باذهان پاک نمایان میشوند و باغلاو  مقدس میگردند و بزیر پرده قداست «عصاره غلو » خود را  استتار و واکسینه مینمایند  و بی بَیٌنِه ، جوهر و گهر دروغین خود را قوام  میبخشند  و  بر بستر  آلوده ناآگاهی  بتجسم رویان میشوند .


                                      «  باورمندان مُنتَظِر »     

   بر مبنای قوانین موضوعه و شرع ، فقط  وجود خِرَد است که انسان  را مکلف می دارد   و بر تکالیف معینه انسانی ، بجایگاه  شخصِ مسئول  می نشاند ،و  بدین حجت است که در مقابل قوانین موضوعه و شرع ، سُفَها و غیر رشیدان را تکلیف والتزام بر انجام وظیفه  نباشد و کردارشان را عقوبت و جزاء در میان نیاید ،و این نشانگر اینست که  باور و ایمان هرگز همسنگ  خِرَد  رویان نشود و مقبول و مطلوب نیفتد وبدین بیٌنه  خرد را این توان بذات قائم باشد که  بارزش والایش  بر باور و ایمان ارجح نماید .!

     حال  از دو زاویه دید و مَنظَر متضاد بر مُنتَظَرانِ دو دسته مُنتَظِر نگاهی دقیق روا می داریم  :

   ۱- از باور تثلیث در مسیحیت ، مصلوبیت را برمی گزینیم و  در غیاب کتاب آسمانی یک مسلمان ، در جایگه یک مسلم  با دید  عقلانی   بر آن تحلیلی بجای می آوریم ! 

        عیسی را بصلیب کشند و مرگ جسمانی وی را بر فراز صلیب شاهدانی بسیار  ناظر شوند   ، بدگر روز ان جسم  مرده را غیبتی پیش آید و ناگه از بین مردگان برخیزانند و جسم و جانش را بر ملکوت وهمی پرواز دهند و بعرش اعلا  برند و بر گهر و جوهرپاک مبداء  هستی بنشانند و این امید بردل باور مندانش  سبز گردانند  که او را زندگی ازلی شده است وبخواست و شرایط و اهداف خاصه  باز آید وجهان پر از داد نماید و ...   . « بتصورات او زنده است و حاضر بر همه جای  کائنات و هستی است !؟»

    * ای مسلم مومن ؟ ترا در دادگه عقل و خرد ، در جایگه داوران، بر این باور چگونه حکمی روا باشد !؟  

       ۲- حال بجایگه یک مسیحی بر باور یک مسلمان شیعی نظری  روا می داریم   :

        ۲۵۶ سال بعد از رحلت پیامبر ، بدوران خلافت معتصم  «هشتمین خلیفه عباسی » داستانهای  نمرود  و موسی «دوران ابراهیم و فرعون» با اظهارات ونوشتارهای  آراسته جدید در اذهان  اهل زمانه ، جای خوش مینماید ،  این اسطوره بحجت تجارب گذشته پخته تر از قبل  بتصورات نشانده میشود .!!

    « باستناد روایات و احادیث مذهبی  زمانه  ، نوید  تولد کودکی که پیش گُزیده الله ا ست با هدف قوام   داد و عدل و تخریب پایه های جور و جفا ی جبار ان و جائران ، گوش خلیفه زمان و یارانش را آزار و  دلش را  بهول و هراس میکشاند  و او را بر این قصد وا میدارد که چون فرعون در نابودی این کودک ابرام و اصرار  بسیار ورزد   .!!»

    بدین حجت است که نوزاد نورانی را با آن سیمای جذاب و معروف  « گندمگون ، سیاه چشم  ، هلال ابرو و ... » پس از تولد « در سامرا مر کز حکومتی» بسردابش سُکنی می دهند تا از شر خلیفه جبار در امان باشد  واین سکنی بدرازای  ۶۹ سال دوام می یابد «غیبت صغری »  و تمام امور امامت از طریق نوابش انجام می شود .!!

       « فراموش نشودکه  وجود سلسله  امامت پیشین بود که مانع و رادع جور و جفای خلفای متعدده                                  اسلام  شد و وجود امامان بعدی را لازم و ملزوم نمود »

 با غمض عین ازادامه داستان و گریز از تطویل کلام ،  تا انجا می رسیم  که بپایانه غیبت صغری ، امام  «ع»  بر سفر ازلی بطَیران در میآید و بر عرش اعلاء منزلش بر می گزیند  و مُنتَظَر ،  مُنتَظِرانش می ماند تا روز موعود سر رسد .!!         «غیبت کُبری»

  « بر لزوم و شرایط ظهورش  نیز دلایلی ابراز شده است   که در اینجا بحثی از آن در پیش نخواهد آمد .!»

  * ای مسیحی مومن ! ؟  بدادگه عقل وخرد ، ترا درجایگه داوران براین باور چگونه حکمی روا باشد !؟

        پیش نگری  :

             ۱- اگر احکام  مسلم و مسیحی با وجود نگاههای متضاد ، بیک متتجه مختوم شود و یکسان بنماید و بتایید و پشت همدیگر بشتابد ، تضاد بین گفتار های پیشینه ،  انجیل وقرآن «کلام الله ها » روی خویشتنی  بنماید   و اصل مبدا ء  هستی ، استواری ستون از خود  برُبایَد و  وجود قادر مطلق و واحد  را  در پندار باورمندانش بتشکیک  وا دارد .!

                                  « وحدت رای در  این دو نگاه  غیر ممکن  نَماید  » 

           ۲-  گر احکام بمقابله هم صادر گردد (رد یکدیگر)، لزوما یکی بر دگری  فائق آید و آمر شود ! درهمه حال صحت یکی از  دو دید متضاد  باید مخدوش گردد  ، دراین صورت با توجه بمبداء و پایه وحدت ، اصل وحدت بهم ریزد و شرک باز آید و خود بنماید و تاییدات کلی و پیشین قرآنی در باره مسیحیت رنگ خود ببازد   .!    ( این نظر نیز با توجه بلایتغیر و جاودانه بودن کلام الله غیرممکن می نَماید )

                                 « مسیحیت  هر گز  اسلام را پذیرا نبوده است »

                          ۳- در کنار این گفتارها نظر گاههای جدیدی ظاهر شوند    :

         الف-     با پندار مقبولیت  قدرت قادر مطلق و  مطلوبیت نظامتش بر کل هستی انتظار داد از غیر الله ، نوعی اتهام بیداد بر الله است  و بزاویه دید  دگر زیر سوال کشیدن  توان  این قادر مطلق و نمایش نا توانی وی در اداره خلقت خویشتن است .!

               « انتظار داد و عدل از غیر الله ، نمایش نا توانی  الله در استقرار عدل است »                 

               « انتساب قدرت  مطلقه خالق بر مخلوق ،کاستن از جلال وشوکت قادراست»

        ب ـ  وجود تفاوتها ، بین اسالیب و روشهای استقرار عدل و داد از جانب بر گزیده ها( مُنتَظَران ) خود داستان دگری است که ارتباط  این عقاید را  بر نقطه  مبداء وحدت  باطل میدارد :

              « ۱- ب » ـ مُنتَظَر ، الله را در وجود خود پنداشته و او را پدری مهربان و ناجی عالَم می انگارد ، او  معاصیان  زمینی را بدون استثناء( خودی و غیر خودی) بزبان مهر و عشق   نزد خود میخواند  و کلید بیت الله را بدون شرایط بر آنان وا میگذارد .!!

               «۲ـ ب» ـ مُنتَظَر دگر ، شمشیربُران از نیام بر کشد و دشنه اش زهراگین  کند  و خودیهای خویشتن را بدورش بخواند تا بکینه و عداوت بر غیرخودیها ( کافران از دیدگاه اسلام )  بتازد و صغیر و کبیر را بزهر تیغ بُرٌانش بنام الله بمیراند و بجمع جُور و بیداد ش،  داد  خودبر عالَم  هستی بتاباند  .!!

   « هرگز این دو دستور رامبداء صدور یکسان نباشد واین دو شیوه متمایز را باقل دو  الله در میان باشد .!»


     سوالات دگر  :

            آن کدامین منطق  است !؟   بکُشت و کُشتارش  تخم داد  بیفشاند  !!؟

           آن کدامین شبان است !؟  گوسپندانش بتاراند و دسترنجش بسوزاند  !!؟

           آن کدامین امام است  !؟    بشمشیر بُرانش ، امتش  را  را هبر است !!؟

           آن کدامین مادر است  !؟ بکینه زهراگین دلش ، دلبند را  مرهم است  !!؟

             آن کدامین  قادر است  !؟     بزور  شمشیر  بر مخلوقش  حارب  است  !!


        *   عدل ودادی  که بزور شمشیر بر پا شود  و به بیداد قوام یابد ، هر گز استوار نماند .!

        * عدل و داد را که بَذرَکش بشکاف شمشیر نشیندو بجوی خون آبیاری گردد  هر گز رویان نشود .!

       *قادری که ببرق تیغ زهراگینش مخلوق بترساند وآرام دلها برباید قادر نیست، تخم بیدادست.! 

      *گر  داد وعدل را شیوه کاشت چنین مقبول باشد، نرونها و هیتلرها ،والیان راستین الله باشند   !

      *قادری که تخم نفاق کارَد و مخلوق دسته کند ، دانا نیست ، دل مخلوق را براین قادر جای نیست !


         ازاین سایت دیدنکنید .                                                                                    www.ramzeazadi.com

 

+ نوشته شده توسط بهرام فرزان در Sun 11 May 2008 و ساعت 2 PM |
                                               «  لجن زار فرهنگی»

lagoon of culture

  فرهنگ ملل بگذشت زمانه ها  شکل پذیرد و بتکرار و مکررات ، براذهان  و  پندارهای خام  بنشیند  تا عادت جمعی دوم  شود  «عادت ثانویه» ، بتوارث پیش تازد وقوام یابد  ، و بی مانع   بر نرونها تار تَنَد  و عاقبت همان باور شود !   گرقادری به پُشتَش نشیند به تیزی ِدشنِه جَهلش ، دل خرد جمعی بشکافد  و  تاریکی ذهن خود بِنَماید وصحنه بیداد بگستراند  و  شیوه تاخت و تاز بمردم بنشاند !

 *باور و فرهنگ  در ورای چنگ قدرت ،  آرامش درون زاید ، موجب پیوند گردد، باعث شور وشعف شود ،مُسٌکِن  آلام و درد گردد  و  بنظم آهنگین بسوی مقصد ی واحد  حرکت کند  و ...    . 

 * باور و فرهنگ ، چون دو سوی افسار مَرکَبند ، بدست قدرتمداران زمانه ، ابزار نگهداشت بشرند !  چون این   ابزار بدست رندان قادر شود بشر را چون حماران بزیر بار کَشَد  !

   فرهنگ را منشاء  وجود و نشو و نما  بسیار باشد :

             ۱- قدرت زمان زاید و برشدش وا دارد (حکٌام) 

              ۲- اندیشه بهینه ،آنرا بِنَماید (اندیشه نیک)

              ۳- بتصادف پیش آید و دل جمع برباید  

              ۴- بازتاب باور باطن باشد و قالب خودمسموم نماید  

              ۵-بجبر دشمن جا افتد و  ماندگار گردد    

             ۶-بدست سیاحان و همجواران ،خود بنشاند

              ۷- ازدرون افکار رویان شود و قوام یابد          

              ۸-  و ده ها مو جِد دگر ...

     * ثمرات و خسارات فرهنگ  :

         فرهنگ را بتناسب ماهیت ، بار مثبت و منفی بسیار باشد ، چون بدرازا ی زمان  خود نشاند  و جای افتد و درمان شود  ، بطول زمانه ها نسلها بخشکاند  و خود همچنان پایدار ماند و  بار منفی آن فرصت زمانه ها از دست برباید و چون بر باورها آمیخته گردد زهر هلاهل شود و تار و پود زندگی بسوزاند و تخم دشمنی بر همه جای بیفشاند ، بار مثبتش آرامش زاید و همگرایی آفریند ، جمع را در پناهش سلامت دارد .

* پیش گفته را فصد براین بود که تواما بصحن مقصود برسیم و برسم  معلمان ، فقط            بشمارش اغلاط نوشته بپردازیم و  بحکم ارزیابی  قلت ها بر زیادتها بتازیم  .!


                  «  گر یک مثل ساده را توان باشد که پایه و ستون یک ایده ئولوژی بلرزاند ،

                       آن ایده ئولوژی پوچ و بی اساس  نَماید   و محکوم بر فنا گردد »


 

                                  « بار منفی فرهنگِ نا مطلوب  اجتماعی  »

     دروغ گفتن ،  تظاهر کردن و دو شخصیتی زیستن  ،  پیشداوری کردن و انگ زدن ، خویش دانا انگاشتن ، نشخوار کلام کردن ، انتقام و شقاوت ورزیدن  ، عیب جویی کردن و حسد ورزیدن  ،تحریم  حقوق دگران کردن ، باحساس  عمل نمودن، غلو و اغلاو  کردن ،  انتقاد پذیر نبودن ، خود را محق دانستن ،دگران را تحقیر کردن ،آزار دگران وسیله شادی نمودن ، تعصب ورزیدن  ، عاطفی بودن ، تکروی کردن ،فرصت طلب بودن و ... 

     ۱- دروغ گفتن : 

         بسیطره دشمنان و کردار بیداد گران است  که راستی و مروت معدوم شود و کژی ها  مَشی   زمانه ها گردد ، چون زیر سلطه ددان شوند، ناچارا گردن بدروغ گفتن  نهند  و به تقلید از حکم بیداد  باورها ا ست که دروغ در جامعه عادت و رسم شود   .! مضافا اینکه ، چون یکی از  مهمترین عوامل پرورش دروغ  آمریت مطلق است و این علت همواره   در ذات جائران و  بستر بیداد گریها در نهفته است  پس هر جای که منزلش باشد دروغ  گفتن را گسترده سازد  .! 

               « در اندیشه  جامعه « پندار نیک و گفتار نیک و کردار نیک » هرگز                            

                                    رسم دروغ گفتن شایسته نبوده است »            

    ۲- تظاهر کردن : « دوشخصیتی زیستن »

             * ظاهر خود خلاف باطن نمودنست  ، قصد متظاهر ، هماره  اعتماد  اغیار ربودنست .!  

            بپرتو نور ، کر دار نیکان   و بتاریکی بطینت  خویش ، کار دگر  کردنست  .!   چون واعظی را ماند، که بجمع  نیک گوید و نیک کردار باشد   ، در  قفا و خفا  آن  کار های دگر نماید .!  آن روباه صفتی   که ریش بر وجنات نهد و بوقت خاص نماز دارد و چون بر قفا شد  آن کند که خواست دل باشد .! «بمصداق این مَثَل : گرگی باشد که در پوست میش گردد .!»

  « دزدان ثروت ملی  را همواره با ممیزی  ارزشهای ناپایدار ظاهری و مقبول                                  و معمول جامعه ، شناسایی کنند »

    ۳-پیش داوری کردن و انگ زدن : 

            این عادت و رسم فرهنگ  برخی از جوامع است که گز نا کرده پاره کنند و وزن ناکرده   ۹ مَنَش  کم نمایند و بدین حجت است که  بتسهیلات   حکمشان  روا دارند و خدای را که بادعایشان بقدر دنیایی می پرستند ، هر گز   نزد خود نخوانند   .!

            آنجا که وا مانند و منطقی بر اندیشه خویش  نیابند  ، بحکم حفظ جاهشان ، بر همه  انگها ی خاصه بمالند  و بچسبانند  ، و چون صلاح خود دانند  معبود شان خدا را نیز  بیاد نیارند .! 

    ۴- خویش دانا انگاشتن :

                  بقطره آبی فتادن و مورچه سانش آتقطره را دریا  انگاشتن ، کُل عالَم را در  آن قطره پنداشتن ،!   به اردو ی زیستن و بقالب تنگش دمیدن  ، چشم خود بر دنیای بیکران بستن ، اندیشه اغیار نشخوار کردن ، زندگی بر دگران مفت باختن ، تکنیک بیگانه بکار بردن  ، ثروت ملی تاراج دادن و بریب و ریا زیستن ، کل اوقات  زندگی بر پای خدا ی پندار باختن ،  بدست آورد  دگران  ادعای مالکیت داشتن ، و....      و...    جهل مرکب داشتن است و    ندانستن و نشناختن چنین جهل درون بجایش  خویش  دانا انگاشتن است !! 

    ۵- نشخوار کلام  :

              اتکاء بر توکل و استخاره زبانی داشتن ، شب روز ورد و دعا خواندن و گوش بینوا بر بع بع بزغاله ها سپردن ، و بتسبیحات  گِلی کلام بی معنای  بتکرار گفتن و بانواع ادعیه زبانی زندگی وا گذاشتن   و بر قبور فاتحه خواندن  و با بت ها رازو نیاز کردن ! بحق از خرد بهره نجستن است که  خود نوعی   نشخوار کلام کردنست !

       { از قول خدایان  گفتند که «کار کردن  و اندیشیدن نوعی  عبادت است»                         پس   این نشخوار ها ی کلام  از بهر چی عادت  شده است ! }

           

         ۶-شقاوت و تعصب  :  

               تعصب زاده اعتقاد و باورست  ، هر جا که او را سکنی شود   آنجا  زندان خرد است ، جهل اعلی  را تعصب  ثمر است  ، شقاوت شاخه این درخت بیثمر است ، تعصب بزندان ذهن متعصبان رویان شود  چو سبز شد همه جا ویران شود .!

    فصدم، نمایش  نیم رخی از سیمای لجن سان برخی از فرهنگها بود که بایجاز بدین مقال گنجاند م  و برسم معلمان فقط اغلاط  آن شمرد م ، امید است با نطریات خود در تصحیح و تکمیل آن مرا منت گزار باشید .!


                

در صورت فرصت از سایت زیر دیدن فرمایید   :

                                                                                                 www.ramzeazadi.com 


+ نوشته شده توسط بهرام فرزان در Sun 4 May 2008 و ساعت 3 PM |

  « دین بر بستر نا آگاهی رویان شده است و   ببلاهت و حماقت انسان دوام یافته  است  »   

                       (  «  دیند ارم ! چون  کافرم ! »    «چون کافرم ! دیندارم !» )

              خود نمیدانستم چرا ء دین برگزیدم ، تازه   دریافته ام که   نیاکانم  آنرا بجبر شمشیر الله  و خود  چون فسانه ها و اسطوره ها بمیراث دریافته ام  .  هر گز بر آن نیاندیشیده بودم که این  همه تلخی ها را  لا بلای اینهمه  هجویات و هزلیات  چگونه یافتم و زندگی  را بر پایش باختم  .  نمیدانم چراء هرگز بر آن نتاختم و جسم و جانم را مفت بباختم و اذهان  خود با توهمات بساختم وجان بر محبس آهنین بینداختم.    هر گز از خود نپرسیدم که الله چیست ؟  منسوبش کیست ؟    این بود گناهم  که بنقد عمرم جزایش پرداختم و  ندانسته خود بسوختم و بباختم و در ورطه کفر بیانداختم .! لعنت آفریدگار بر من  کافر باد که  ابزارش نشناختم و خرد بکار نینداختم  و اوی یگانه را باین درازای عمر هرگز  نیافتم  .!

                                    حال این سوالم پیش آمده است که :

                            آفریدگار کیست   ؟   افتراقش با خدایان چیست  ؟  

   آفریدگار کیست :

           کلمه آفریدگار گویش عام  است که بهر زبان و بهر جای و بهر شکل و شمایل ، بعلامت و لفظ مقبوله  گویش ها ،  بیک معنا بیش  نیست ،!   او هست  اما  پدیدار نیست   «پس نیست » !  او  نیست اما  آثارش هویدا ا ست ، « پس هست » !        النهایه  کیست و کجاست و چیست !؟

 * کیست !؟ ــ او مجهول ازلی است که  همه  ذرات  هستی  ازو  پدیدار  گشته  است  و     بقدرت  جا ذبه اش  منظوم گشته   و بگروه های  واحد و متفاوت و  متناسب بجزء وجمع تکوین یافته است ،     هر  جزء را باجزاء و اجزاء را بگروه ها  و گروه ها را به ...   تحت تناسبات خاصه ، بجا ی و مکانش استوار ساخته  و لازمات  و ملزومات مرتبطه و متقابله  بر نهادش کاشته  است  و  بتوان جاذبه باطن ، خود را ناظم نظام  کل هستی بنمایانده  و بدین هیبت آنرا بیاراسته است  .

 *کس نباشد که وجود حقش ، بحقیقت  بشناسد و جای و مکانش بداند و زبانش بخواند ،! هر آنکس که این گفته  است و باز خواهد  گفت  ،  دروغی بیش نباشد  ، مگر قدرت زمان باشد  و   بجبر و زور   اذهان بشر  بخشکاند و  بتار َوهمَش بپوساند .

* هم بسیط است و هم مرکب  ،در همه جا گسترده و سایه  خود انداخته و  بقوه ارنباطات منظوم ، درون و برونش  باجزا خود در آمیخته و بتحرکات منظم و متناسب ظاهر و باطن  ، بکل ارتعاشات  اجزاء واقف و بر همه جنبش ها عارف شده   است .

*صفاتش همه مهر است و عشق ، چه زیباست بِسِرشت ،! چو غنچه لب نِشانَد  و بنده بخنداند  ، تخم  شادی بر همه جا بیفشاند  ، بلحن  مرغ سحران زبان بگُشاید  ، دِلِ آفریده شدگان بجادوی مهرش بیارامد و ...  ، بسبزه ها امید دمد و بنور هورش جان بخشد  ، بشُر شُر آبها تغییرو حرکت بِنَمایَد وبر جنبش نسیمش ، دلها برباید و ...  

                             «  چه زیباست بِسِرشت ،! این منبع مهر و عشق !»

*همه در محضرش همسانند و همسنگ ،  افتراقی نیست بر هیچ شکل و رنگ ،   بسیطره نظمش ، هرکه را نعمتی داده بُوسع وضعش ، هر چه را آفریده بَهر رازی ،  کس نداند سٌر این همترازی ،!

 افتراق چیست ؟:

      *  خدایان زاده اذهان بشرند ، به پندار رندانه ، اهرم  شَرزه اند ،! وسیله فدرت تاخت و تاز بر  بشرند ، راهگشایان ستمپروران مَنَم اند ، !  بصفات شٌرند و بخوی  ددند  ،مخلوق  بدرند و بعذاب تنش آرام   شوند و چون فرمان نبرند دم و بازدم  از جان بربایند  ، خدایان را رشک و حسد بریشه تن ، و  عذاب و عقوبت  مخلوق ، رضایت دل است .!  

                     « عجب عادلی است این خدا ی!!   گَلٌه خود بسپارد  بر ناخدای !!  »            

     * دسته ای خویش را بر گزیده خدای داند ، جزء  خواص درگهش  بشمارد و نام خدایش یَهُوه بنامد  و آندگر او را پدر خواند و بر بالین مادر نشاند و هیبتش بجسم خود بِنَماید و خویشتن را از خانواده اش انگارد ، و آندگرها صنمش نمایند و بر خانه گِلی بنشانند و روز و شب بسو یش نماز گزارند و بخم و دولا شدنش ، وجودش بر نا بخردان ِبِنَمایَند .!

                     «  عجب قادری است این خدا !!   هر زمانی بدارد ،نامی جدا !!»

    * یکی بشرعش زندگی بر بندگانش تنگ دارد و آندگر مهر و عشق را  سلاح خویش   نَمایَد  و آندگر ها بر او شمشیر و دشنه و گرز  سازند ،  بر علیه بندگان  بینوایش ،  دست ناپاکان   بسپارند ،! 

       «  عجب قادری است! که تثبیت رای ندارد  هر زمانی  طبق احساسش عمل نماید !!» 

جملتان ، خدای خویشتن  را بوحدت  شناسند   تا هماهنگ بر حریم   زیست  مردم  بتازند ، بباطن ، تخم فتنه ها  بر  ارض و عرش اعلاء   بکارند تا مخلوق بینوا را   مقابل هم  بدارند ، دسته ای بامر   الله اش  دشنه خود بدارند تا بخشم دل  بسینه  دسته های  دگر  فرود آرند .!

           « عجب  قادر ی است این مطلق پندارها !!   خود شود واسط  تخریب  انسانها !!  » 

عجب قادری !! که قدرت بیَد ندارد ، و کار خویش بر دگران بسپارد ، مکانش هرگز بکسی نَنَمایَد ، هردمی بشکلی وشمایلی « انسان و بت و سنگ و ... » درآید ،!  ز بیکاری ببستر والی بشتابد واو را بآزارصغرا مدد نماید .!!

عجب قدرتی !! که آدم  زخاکش سازد و حوا زدنده  !! ناتوان نَمایَد  هدایتش ، بِهَر بنده !!  بجنگ ابلیسش  خود بحیرت بمانَد ،!   بدین جرم بندگانش بیازارد !!

عجب قادری !!  زمان  و کمال نشناسد و فرا روز ان نبیند ،  باورش باشد که کلام بیمعنایش هر گز نمیرد !

 مرا قصد  بتاکید بر تایید وجود آقریدگاریست یکتا، که همه صنع خود را بصناعت خویش ارتباط مستقیم دارد و او را برهبری خرد و سایر قوای اهدایی ، در زندگی عادی خویش و در حوزه نظامتش آزاد آفریده است و مسایل مهمه اش را بخرد جمعی و پویا یش بامانت سپرده است ، سوداگرا ن جان و مال و نوامیس مردم هرگز  نتوانند واسطان این آفریدگار باشند .!

 بدین حجت، من کافرم که چسم بسته ، دین خدایان بر گزیدم و دیندار ماندم و هر گز  بقوه خرد  در جستجوی آفریدگار  نبودم .!

                          « خرد را با ایمان ، همجواری ، سازگار نیست . »

                      «  آغاز خرد عدم ایمان و آخر خرد آغاز ایمانست .»


                   « با امضا‌ پتیشن  خلیج فارس ،  نفرت خود را  بگوگل اعلام  نمایید »

                        http://www.petitiononline.com/sos02082/petition.html


+ نوشته شده توسط بهرام فرزان در Thu 24 Apr 2008 و ساعت 9 PM |
       « توجه»

  * مرا صداقت ذات  عیان باشد که وساوس «وسوسه ها»باطن بصراحت بنمایم و از اهل دانش مدد خواهم ، گر ترا توانی در کار است ، یقین  مددی بر درمان است ، پس بجوابت مضایقه نکن !    گر چنین کنی  معصیت  بدرگاه آفریدگار است .    



                            « ارزش هر کلامی  بمفاهیم نیکوی آن وابسته است »  

       پیش گفتار :

                       کلام آنگاه ارج دارد  که مفاهیمش بطور عام  قابل دریافت بوده و جهتش در  بهبود  رفتار و کردار و ایجاد تحول بهینه در زندگی حَیَوان موثر باشد و الا کلامِ پوچ است  حتی اگر منسوب بنقطه مجهول و مقدس باشد ! پس کلامی که منسوب بر آفریدگار باشد ،باید بمفهوم ، کلامی پر مغز و محتوا و نیکو بوده و بتواند  در ظرف خرد انسان سلیم بوسع و تناسب بگنجد   زیرا  اگر آفریدگار را دهش وبخشش ابزار تشخیص و تمیز  « خِرد و سایر قوای همتراز » ناکارنماید در صٌنعش  اشکال پدید آید و بخام دستی محکوم شود که این هر گز  در شان آفریدگار متصورنباشد !

     گفتار اول ــ « گزینش دین باید آزاد باشد»

                 چون  به پیشین  نقطه رشد «صِغَر سن» ، انسان را قوای ممیزه کامل نباشد پس او را حق گزینش تا بدین نقطه  ، از پیش مسلوب شود  و انتخاب طرق و شرایع   مستقله میسور نگردد و  در ظرف عقلانی  هیچ موجودی نگنجد .

                پس چون انتخاب دین  بتوارث و یا تحت تاثیر نیاز هاو اجبار های  مرتبط   بخانواده و محیط  ، بنقطه پیشین رشد اتفاق افتد ، بذات مشکوک نماید و حق گزینش از انسان برباید ، این خود تجاوزی نرم و آرام بتاثیرقدرت و جبر ، بر حریم  آزادی بشر است که پروردگار را از آن  بسیار حذر است !

             * « اگر من در انگلستان بدنیا میامدم ، امروز یک مسیحی و اگر در چین ، امروز یک بودایی  بودم ، چون بایران زاده شده ام مسلمان اثنی عشرم و دینم را از پدر بی پدرم میراث برده ام ، پس کجاست این حق انتخاب    و این آزادی افرینش من    !؟ »

          *  « گر بنفطه رشدم  گزینش کنم راهم ، بزنجیر بندند پایم  و بر عدلیه  الله  حکم کنند بر جانم ، پس کجا من آزادم  !؟     مَنها بتولد مرده اند  و خویش ندانند   ؟ پس چرا باید شاکر الله باشند  که  نزایانده  همه را میرا نده است !؟»

       گفتار دوم ــ   « دین چیست  ؟»

                   دین در لغت  بمعنای آیین و کیش  است « دستور و روش رسم و عادت ، سنت »، وبفرهنگ عامه بمعنای   اسالیب و روشها و فرامین مقدس الهی  است  که بهینه  و با هدف زیستن را رهنمونست «تامین جمعی رفاه و سعادت بشر » ، گر این صفات بر این مفهوم مقبول افتد !  دین باید متحرک باشد و از زمانی بر زمان دگر  بالاجبار متغیر شود و با نیاز روز منطبق گردد  گر چنین نباشد  دگر دین نیست بل توقفی بی انتها و اسالیبی  ایستاءو بی مقصود ، بسوی   مقصد  نا کجا آباد است که نیل بکمال را عقیم وسترون کند وپوچی را آرایه جمالش نماید  !

             * حافظان  مفاهیم  شریعت و تاریخ دین و مدعیان الوهیت آن  و پیرو ان وابسته  ، دین را قداست بسیار قایلند و آنرا  با واسطه بنقطه مجهول واصلند وهریک بر آن نقطه ، نامی  نهند و باذهان خود اوصاف و تصویری بر او  برگزینند و همواره جاودانه اش تلقی نمایند «خدایان ادیان » ، این بظرف خرد یعنی قوه ممیزه انسانی که هدیه  آفریدگاریست  هر گز نگنجد و بدین جهت خرافی  و بی اساس نماید و خود را نزد اهل خرد  بسخره بکشاند و در پناه ساده لوحان و جُهٌال سنگر دفاع بگشاید و بزیر پرده  قداستِ  بافته ناسوتیان ، هر گز خود ننماید  .! 

  *منتجه اینکه ،  با توجه باوصاف مرتبطه  ، دین هرگز نتواند لا یتغیر و متوقف بزمان  باشد و یا اینکه    از مکانی خاص ، بقصد  مکان دگر متولد شود  ، این با مفاهیم ، روش و عادت و سنت و نیازهای یک جامعه خاص ،  که بومی و زاده  مکانِ زیست خویشند ،  بصورت تام در تضاد خواهد بود .!

     گفتار سوم ــ «تضاد بین خِرَد و باور چیست ؟»

         ۱-  خرد قوه ممیزه ای است که  بقالب تناسبات و لازمات و ملزومات  خلقت هستی و  بقدرت آفریدگار بمثابه ابزار تشخیص ، ببشر اعطا شده  و او را بدین هدیه بر سایر موجودات رجحان بخشیده  است ، گر چه خرد را با عقل تمایز  بسیار مشکل است اما تفاوتها بین ایندو ا فزونتر  است :

              * عقل مجموعه دانش و اطلاعات مکتسبه از محیط زیستی است و در تشخیص رویداد ها ، بیشتر  بقدرت انطباق و مفایسه و تشبیه و ارتباطات  متکی است   ، در صورتیکه خرد بقوه ادله و استدلالات  ، بداوری  رویداد ها  می نشیند «مدد عقل و سایر قوای لازمه مد نظر است » و رویداد ها را تحلیل و تجزیه  کرده و  پاسخ آنها را در می یابد و  از تصور  بتجسم  سائق میشود ، خرد در مرتبه اول خود اقناع  و پویا است و بمنتجات اشتباه داناست   .

        « افتراقات بین خرد و عقل  مشابه  تفاوتهای بین تعلیم و تربیت و  آموزش است » 

         ۲- باور نیز چون خرد  ، عطیه آفریدگاریست اما تفاوت بین ایندو بسیار  است . باور  برشد اوهام باطن  وبه بستر نا آگاه اذهان   متولد میشود  و   بتکرار و استمرارش رفعت می یابد و تا بدانجا می تازد  که خرد و عقل  را  در سایه اش ناتوان کند و  حتی مُنکِر شو د،و این اولین  خسران باور است .  باور پاسخ دل را  بغیبت خرد پذیرا شود و آنرا چون اشکال وافعی   باذهان خود تجسم نماید و  علاوه بر اینکه هر گز بر خطایش واقف  نشود  بتاسف بر آن ابرام نیز میورزد  .

    *(  باور  ــ  مُسٌکن باطن نا آگاها نست و  بقربت وافعیت ها  بی بهاء است ! ) 

   * ( خرد ــ      تصورات  اذهان را بواقعیت کَشدو آنرا بصحن زندگی در آمیزد  .)

     گفتار چهارم ــ« ویژگیهای اصلی کلام  حق چیست !؟»

             هر کلامی از هر کسی ، بهر جای و مکانی ، از هر دین و مذهبی و بهر زبانی و ... ،که نیک باشد و در مسیر  اهداف مقد س  لازم بنشیند و بشر را  بسوی بهینه زیستن وبا هم بودن و کمالات بکشاند  کلام حق است .!

               « آفریدگار را نسبت سخن گفتن  بسبک بندگانش ،  تنزیل جاه و مقام اوست   »

               «  آفریدگار را خلق واسط  بین مخلوق اشاره بر ضعف وسستی توان اوست    »

          *  کلام حق را ویژگیهای خاصه باشد ، پس کلامی  که در خلاء این ویژگیها  زاده شود  کلام حق نیست .!

     «   چند ویژگی مفروض بر کلام نیک »:

    فصاحت   ، عامیت ، حفظ معنا وباطن ، احساس مثبت  ، توان تطبیق با حرکت زمان ،مهر باطن ، هدف مطهر ، صفای ظاهر ، دلنشین  ،  توان تسخیر باطن ، ارزش پایدار ، اجتناب  از تفرقه و دسته بندی  ، حذر از القای ترس و اعمال زور ، دوری از منیت وتبری  از ریب و ریا ، حذر از مستثنیات و پویایی و تحرک و تعقیب کمال و غیره ...     .  

     گفتار پنجم ــ «  منتجات داوری خرد   »

          ادیان  ، اسماء خاص و رایج زمانه  بر آفریدگار نهادند تا مُسٌمی را در حیطه تملک خویش بدارند  ، یکی آنرا  x  و آندگر  y و این آخری z اش خواند ند و بر او خانه ای از گل  بساختند و  بندگانش را بر دیرک های آن بزنجیر بستند،و بدین گونه افریدگار را بین خویشتن  خویش تسهیم و تکه و پاره کردند تا  پیروان مظلوم را بجان هم انداختند و آب  صاف گل آلود کردند  تا  ماهیان را فقط  بتور خویشتن صیاد شوند .!!

         اسطوره ها بساختند و بر هیبتش ببافتندو بنقطه مجهول المکان جایش بدادند و در کنارش اعتبار خرد را بسفسطه بباختند   تا هیچکس را بی واسطه با او ارتباطی میسور نگردد ، خود سوار انکر الا صوات شدند و بغیبت مردم ، ایستاده بر جا ، بر  عرش  اعلی رفتند و شبها وی را  بندیمی  خود  بر گزیدند و تناقلات عرش را بغیاب بندگان  تناول فرمودند و ببرگشت بر مردم  بینوا ، سوغات آنچنانی بیاوردند که تا امروز بانبار اذهانشان  بیفایده  تلنبار گشته است .!!

       یکی اورا لم یلد و لم یولد خواند  و آندگر لباس دامادش بتن نمود وبرسم روزگار بندگانش   ساقدوشی  بر او فراهم کرد  و شب زفافش را  بوجود  ینگِه عروسش  بپا داشت که کسان و نا کسان را حرف و حدیثی بمیان نباشد ، سومی جار بداد که غیر از قومش کسی را با او ارتباط ، میسر نشود   .!!

      کل این کلام را حکایت بر آن شد که هر رسول و نبی را  باسماء منفصله « الله » خاصه پدیدار گردد  و چون سلاطین بر بندگانش امر و نهی نماید   و بانواع جزیه ها ، رعایا ی  خودی را هادی شود «کنیزان و غلامان » ، بدینگونه بود که تخم کینه بکاشتند و بندگان را بهزاره ها روبروی هم بداشتند .!   « کلمات کنیز و غلام از تکیه کلامان  الله  است»

 یک تصویر ذهنی از آفریدگار : 

           بجمع اجزای کل هستی  همه جا گسترده  بر  بن همه چیز هستی بوحدت  ریشه دوانده  و  کل اجزا ء را بنظم ونظام خاصه بمحور خود گردانده و هر جز را بباطنش  ابزار لازم و ملزوم  بنموده و در جمع اجزایش بگروه های  مشخصه   ارتباط  درون منظم فرموده و کل هستی را بارتباطات درون و برون  هماهنگ و منظم ساخته است ،  قادر مطلق  وبی نیاز از همگان است .!

 بنظمش  شُبهه نیاز ، مُنکَر است  ــ ادعا ی خاصه بوصلش تهمت و قربت ویژه اش کفر است ــ

  بپرتو هُورَش  انوار بیافشاند  ، بلحن پرنده گانش سخن راند ، بشکفتن گلهایش بخندد وبخنداند ، بسبزه ها ی گسترده اش  امید زاید ، بعطایایش همگان  رهنمون شود(خرد و سایر قوای لازمه ) ، بمهرش دل رباید و آرام بخشد ، بترس و هراس نقطه امید گردد ، و ... و النهایه  بدگر شگفتیها  ، فدرت ذراتش  بنماید وفریاد بر آرد که مرا با خلق خود روابطی مستقیم است و بس و واسطی در کار نیست  .! 

     * در باکس ادامه مطلب ، در ارتباط با نگارشم ، سُوَری از  قرآن مجید  زیور و زینت  این مسطوره شده است تا بستر قیاسی بر قاریان  عزیز فراهم شود  .!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط بهرام فرزان در Fri 18 Apr 2008 و ساعت 3 PM |

 

                                    « ترجمه چند آیه قرآنی مرتبط با زنا در اسلام »

النساء
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

[4:15]
و كسانى از زنان شما كه مرتكب زنا شوند، چهار نفر از مسلمانان را بعنوان شاهد بر آنها بطلبيد! اگر گواهى دادند، آنان ( زنان) را در خانه ها(ى خود) نگاه داريد تا مرگشان فرارسد; يا اينكه خداوند، راهى براى آنها قرار دهد

[4:16]
و از ميان شما، آن مردان و زنانى كه (همسر ندارند، و) مرتكب آن كار (زشت) مى‏شوند، آنها را آزار دهيد (و حد بر آنان جارى نماييد)! و اگر توبه كنند، و (خود را) اصلاح نمايند، (و به جبران گذشته بپردازند،) از آنها درگذريد! زيرا خداوند، توبه‏پذير و مهربان است

[4:24]
و زنان شوهردار (بر شما حرام است;) مگر آنها را كه (از راه اسارت) مالك شده‏ايد; (زيرا اسارت آنها در حكم طلاق است;) اينها احكامى است كه خداوند بر شما مقرر داشته است اما زنان ديگر غير از اينها (كه گفته شد)، براى شما حلال است كه با اموال خود، آنان را اختيار كنيد; در حالى كه پاكدامن باشيد و از زنا، خوددارى نماييد و زنانى را كه متعه ( ازدواج موقت) مى‏كنيد، واجب است مهر آنها را بپردازيد و گناهى بر شما نيست در آنچه بعد از تعيين‏مهر، با يكديگر توافق كرده‏ايد (بعدا مى‏توانيد با توافق، آن را كم يا زياد كنيد) خداوند، دانا و حكيم است

[4:25]
و آنها كه توانايى ازدواج با زنان (آزاد) پاكدامن باايمان را ندارند، مى‏توانند با زنان پاكدامن از بردگان باايمانى كه در اختيار داريد ازدواج كنند -خدا به ايمان شما آگاه‏تر است; و همگى اعضاى يك پيكريد- آنها را با اجازه صاحبان آنان تزويج نماييد، و مهرشان را به خودشان بدهيد; به شرط آنكه پاكدامن باشند، نه بطور آشكار مرتكب زنا شوند، و نه دوست پنهانى بگيرند و در صورتى كه «محصنه‏» باشند و مرتكب عمل منافى عفت شوند، نصف مجازات زنان آزاد را خواهند داشت اين (اجازه ازدواج با كنيزان) براى كسانى از شماست كه بترسند (از نظر غريزه جنسى) به زحمت بيفتند; و (با اين حال نيز) خوددارى (از ازدواج با آنان) براى شما بهتر است و خداوند، آمرزنده و مهربان است


 پیش گفتار  :

     ازاین جهت   بموضوع  این نگارش  پرداختم که علمای دین را ادعا بر اینست که احکام اولیه در ادیان لا یتغیر و جاودانه است و احکام ثانویه  که بنوعی ، متاسی و مشتق از  احکام اولیه است «شریعت» تنها مشکل گشای  روابط جوامع انسانی ، بهر عصر و  زمانه است .!

     این کلام بعضا از آن جهت نتواند مقرون بصحت باشد که مفاهیمش  ، بهیچ عنوان در فراخور قدرت مطلقه « الله » نگنجد و  بتغییرات مستدام  زمانه منطبق نشود ، پس بر بندگان ناتوان این سوال پیش آید :

   ( کلام  منتسب بالله باشد  ،  یا  کلام  منتسب بر الله نباشد !)

( الف) ــ اگر این کلام منتسب بالله فرض شود ، بتحلیل خرد  ، حکم باشد که الله ، زمانه و انسان و تحول را نشناسد  ، در اینصورت یا الله آن قدرت مطلقه نبوده است «نعوذ بالله»  و یا انسان را در شناخت حقیقت «آفریدگار مطلق » اشتباهی پدید آمده است  ، یا اینکه مدعیان دین کلام «الله »را  بفراست  در نیافته اند وبانتشارش دچار اشتباهات  مضاعف شده اند .! در هر حال  بحکم خرد  ، ظهور هر یک از این ایده ها   غیر ممکن  نباشد !

(ب) ــ کلام منتسب بر الله نباشد ، در اینصورت بهینه است که ارج کلام بدقت  ارزیابی شود و اگر در خورکلام الله نباشد مردود اعلام شده   و منتشرانش راچزای عمل  ریب و ریا مقرر شود  .!

   با کمی مداقه  در متون کلام منقوله  از علمای باصطلاح دین  ، که  بخش عظیمی  از شرعیات و ارتباطات مدنی بشر است  ، هر خواننده و بیننده را جوابی سهل بر این  نظر تداعی معنی شود   !


 «  همیشه  انسانها بنام خدایان بلعیده میشوند »          «  انسان در قفس آهنین شریعت »

                                            human in  the cage of religions

                                          

                                                        « شریعت در اسلام » 

                               چگونگی اجرای حد زنا در اسلام : « تحریرالوسیله »

  ۱-اگر بر یک نفر چند حد جمع شود  ابتدا آن حدی را جاری می سازند که برای حدبعدی فوت محل نشود ، مثلا اگر بر کسی بخاطر چند گناه کبیره حد تازیانه یا سنگسار ثابت  شده باشد، اول تازیانه را بر او می زنند سپس او را سنگسار می کنند ،واگر جمع شود در او حد بکر (مرد زن  ندیده ) و حد محصن (مرد دارای زن ) علی الظاهر واجب است که سنگسار او بعد از تبعید باشد ،البته مسا له مشکل است ، و در جاییکه تازیانه یا سنگسار بر کسی جمع شود بعد از تازیانه سنگسارکردن اورا بتاخیرنمی اندازند تا از اثر تازیانه بهبودی یابد بلکه نزدیکتر باحتیاط تاخیر نینداختن است .

*(از آنجا ییکه هر عقدی بر اساس تراضی طرفین منعقد میگردد ، پس زنای  باصطلاح غیرمحصنه که شامل رضایت طرفین باشد در ظرف این حکم نکنجد  مگر آثار قوانین مدنی بر آن حاکم شود .   « صیغه عقد اسلامی نوعی بیان غیر مودبانه اعلام رضایت   است که متاسفانه  بعضا هیچ یک از طرفین    بمعانی آن واقف نیستند واما قداستی بیعلت بر آن قائلند ! » )  

مساله ۲--  وقتی می خواهند شخصی را سنگسار کنند اگر مرد باشد تا لگن خاصره و نه بیشتر و اگر زن است تا کمر او رادر گودالی  دفن میکنند ، و اگر از آن گودال بیرون آیند و فرار کنند در صورتیکه زنا بوسیله بینه ثابت شده باشد و مجددا او را گرفته و در گودال میکنند ،و اما اگر از طریق اقرار ثابت شده باشد و فرارش بعد از بر خورد سنگ هر چند یکی بر بدنش باشد تعقیبش ننموده و رهایش می سازند،و اگر قبل از آن فرار کند او را بر می گردانند ، و در قولی مشهور است اگر زنای او با اقرار خودش ثابت شده باشد او را بر نمی گردانند چه اینکه سنگی ببدنش خورده باشد یا نخورده باشد ، و این قول باحتیاط نزدیکتر است .  همه اینها در حد سنگسار بود اما در حد تازیانه فرار در هیچ حالی فایده ندارد و مجرم را بر میگردانند و حد را  بر او جاری میسازند .

  *(  این هم یکی از مشکلات جوامع انسانی جهانی است که خوشبختانه بوسیله اندیشمندان اسلامی حل شده و آثار نیکش بویژه در کشورهای اسلامی  همواره متظاهر بوده است !!)

مساله ۳- اگر مرتکب زنای محصن مرد باشد و زنایش باقرار خودش ثابت شده باشد اولین کسی که سنگ بر او می اندازد  امام علیه السلام است و بعد از  آنجناب سایر مردم سنگ می اندازند، و اگر زنایش با بینه یعنی شهادت چهار نفر شاهد عادل ثابت شده باشد اولین کسی که سنگ می اندازد همان چهار شاهد و بعد از آنها امام علیه السلام و سپس سایر مردمند .

  این هم یک مساله بسیار علمی است که تا قبل از اختراع رایانه ، تجزیه و  تحلیلش غیر ممکن بود ولی حالا  ادله مرتبطه کاملا مشخص گردیده است  !!

مساله ۴- مرد زنا کار را در حالیکه ایستاده و بدنش از لباس عریان شده باشد حد می زنند ،و بجزء ساتر عورت لباسی در تن او نباید باشد ،و شلاق را با شدیدترین ضربه بر بدنش وارد می آورند ، و تعداد شلاقها را بر بدن او تقسیم می کنند و همه را در یک نقطه فر ود نمی آورند ،ابتداء از بالای بدنش می زنند وباید مواظب باشند بر سر و روی او فرود نیاید ،و همچنان بطرف پایین می آیند و در وسط مواظبت میکنند بعورت او بر خورد نکند . و اما زن را در حالی که نشسته است حد می زنند و لباسهایش را بر بدنش می پیچند و اگر تازیانه ها مرتکب زنا را هلاک کند کسی ضامن خونبهایش نیست .

    آثارعلمی این بخش بر هیچکس غیر عیان نیست و جملات  مشخصه  در بالا  خود نشانگر عدل اسلامی است  که  حتی بموقع کشتن بمسایل بسیار دقیقه توجه مینماید !!

مساله ۵- سزاوار آنست که حاکم وقتی می خواهداجرای حد کند بمردم اعلام کند تا همه جمع شوند و حضور بهمرسانند ،بلکه سزاوارتر آنست که بصرف اعلان اکتفاء ننموده  دستور صادر کند تا از خانه ها بیرون بیایند و ناظر اجرای حد باشند ،احتیاط بر آنست که طایفه ای از

 مو منین که حد اقل سه نفر باشند حاضر شوند ، و نیز سزاوار آنست که سنگها کوچک باشد ، بلکه این باحتیاط نزدیکتر است ،و جایز نیست با ریگهای کوچک که کلمه سنگ بر آنها صادق نیست او را سنگسار کنند ،همچنانکه جایز نیست با سنگ بسیار بزرگ که یکی یا دو تای آن اورا میکشد بزنند ،و احتیاط آنست که کسانی که مثل آن حد را بگردن دارند مخصوصا افرادی که همان گناهی که محکوم مرتکب شد مرتکب شده اند حاضر در اجرای حد نشوند .  بله اگر بین خود و خدا از آن گناه توبه کرده باشند می توانند حاضر شوند ،لکن اقوی آنست که حضور اینگونه افراد مطلقا کراهت دارد چه توبه کرده باشند یا نکرده باشند ،ودر این مساله فرقی نیست که ثبوت زنا بوسیله بینه باشد یا اقرار .

  این قسمت بر اهمیت حاکم شرع که در علوم حقوقی و شناخت مشکلات اجتماعی  و رویه های قضایی بسیار عالمند  اشاره دارد و در ضمن مجددا عدل را در اسلام تایید مینماید  !!

مساله ۶-هر زمان که قرار شد حد سنگسار بر زنا کار جاری شود حاکم باو دستور میدهد غسل میت کند یعنی اول با آب سدر و سپس با آب کافور و آنگاه با آب خالص غسل نموده ،بعد کفن میشود آنطوریکه مردگان کفن می شوند یعنی همه قطعات کفن را باو می پوشانند ، و حنوط میشود قبل از کشته شدن آنطور که میت بعداز غسل حنوط میشود ، سپس سنگسار میشود و بعد نماز میت بر او میخوانند و بدون غسل در قبرستان مسلمانان  دفن میشود و واجب نیست شستن خون از کفن او ،و اگر حدثی از او صادر شده قبل از کشته شدن  اعاده غسل لازم نیست ، و نیت غسل او را خودش باید بکند و باحتیاط نزدیکتر اینست   که حاکمی هم که او را دستور میدهد نیت کند .


     این قسمت به علوم طب و اهمیت  بهداشت ونحوه کاربرد آنها اشاره دارد  و این نشانگر اینست که اولین اندیشه طبابت از اسلام نشات یافته است  و منشاء ماورایی دارد !!


                                              آقریدگارا  ؟:

     *   ما را هدایت کن  ، هرگز  به اباطل  دل مبندیم و بر خرافات قداست نورزیم ! 

     *  ما را آگاهی و توانایی ده تا در تحلیل شنوده ها و خوانده ها  از نعمت خِرَد بهره  جوییم !

     *   ما را مدد ده  تا بتوانیم  حق از باطل تمیز دهیم و فرزندان بیگناه  خود را در باتلاق اندیشه های این چنینی  غرق ننماییم !

     *  ما را از شر شیاطین و بیداد گران و فریبکاران و ...   خلاصی ده تا بتوانیم لا اقل چون حیوانات ازادانه زندگی کنیم و از درد و محنتها در امان باشیم !

     *  آفریدکارا    ....               آفریدگارا  ....                        آفریدگارا ...... و ....

     *   شما چگونه می اندیشید  ؟     نطر شما زیور  این نگارش خواهد شد !

 

+ نوشته شده توسط بهرام فرزان در Fri 4 Apr 2008 و ساعت 7 PM |
    کدامین انسان  است که میتواند نیشتر غریزه ددمنشانه  خود را بر این فرشتگان معصوم روا دارد !؟

                                « مناجات »

پیش گفتار ــ   آفریدگارا !

 هر گز فکر نمیکردم  که بدین حد از اندیشه  مخلوق زمانه ات جا مانده  و در جایگاه  قادر مطلق ، چنین رهنمودی روا داده  باشی ! 

  یا مرا فهم کلامت بظرف عقل نگنجد   یا ترا احوال دگرگون شده و پریش روانی پدیدار گشته   است  که   چنین   گفتار ت بی معنا و رهنمونت بی بها ء و شقاوت بار شده است  .!

                                     « پناه بر آقریدگار بی همتا »

    موضوع  مناجات :                      

      آدرس :    *از زمین بر عرش اعلاء  ، جایگاه خدای  تعالی « بلوک شماره صفر بالا » :

                 دوش تلگرافی  رمز کرد م با خدا  -  دو و چند سوالی دارم از شما

                                                  «متن تلگراف »

    آفریدگارا !

 تو بودی که بقدرت مطلقت ، هستی به تناسب آفریدی و ارتباطات لازم و ملزوم با هم یکجا بدیدی    ! ؟  

  تو بودی که  پدیده های درون نظام هستی را بآهنگ موزون بجنبش در آوردی و در کمال ظرافت بید قدرت خود بچرخاندی و بگرداندی  !؟

  تو بودی که انسان از خاک آفریدی و به ارم  با او عشق ورزیدی و باعطای خرد او را بسایر  مخلوق ارجحیت دادی  !؟  

 چه شد که دگر بار  اختیار از او ربودی و سرنوشتش بناکسان سپردی !؟

  چه شد که از گفته ها  پشیمان گشتی و از جانبت بر ما ،  نا خدا یان گسیل داشتی !؟

مگر بقدرت ناتوان  و برهبری عاجز شده بودی که بر خود  اولیاء بر گزیدی  و جهان بظلمت در آمیختی و بقهقراء قروکشیدی  !

پس کجا رفت آن پرتو داد ت ، آن نگاه رحمتت ، آن قدرت لا یزالت ، آن  قوه خرد  بی همتایت !؟

 گر توانی سر ببالا بداری ،  بخوان رهنمون اولیایت ، ببین آثار کلامت ، که چگونه جهان ببیداد در آمیختی و در ژرفنای قهقراء بینداختی !؟

 

               «   ای  پدرو ای مادرو  ای خواهرو برادر ، ای انسان   !    چگونه میتوانی  این نوع هجویات را  بظرف خرد پذیرا شوی  ؟»

                                                                                                                              Click to Zoom in

        

                     « باب نکاح  » 

مساله ۱۲-    کسی که زوجه ای کمتر از نه سال دارد  وطی « To in» او برای وی جایز نیست چه اینکه زوجه دائمی باشد و چه منقطع ، و اما سایر کام گیریها از قبیل لمس بشهوت و آغوش گرفتن و   تفخیذ     «  ران انسان را مالیدن یا لمس کردن با فصد شهوانی » اشکال ندارد هر چند شیر خواره باشد . واگر قبل از نه سال  اورا وطی ک