کاسپین و پو کر سیاسی

«کاسپین و پوکر سیاسی»                                                                      

دگر بار صدای نحس پو تین قزاقان نا خدا در خاک مقدس ایران بدور میز بازی پوکر سیاسی طنین انداخته است و میرود تا احوال ازمنه قبل را در اذهان سالخورد گان تداعی نماید ، گرچه این سخن  به بستر اذهان جوانان روز بسختی نشیند اما حقیقتی است تجربه شده وغیر قابل انکار .            

آنانکه چون من هنوز تصاویری از جنگ جهانی دوم بذهن خویش باقی دارند ، کاملا آگاه هستند که همواره استماع صدای پو تین قزاقان بر ایرانیان نحو ست آفریده است .

ایرانیان هماره بدور میز پوکر سیاسی با متجاوزان «روس و انگلیس »بازنده میدان بوده اند ، این نشان از ضعف بازی ایرانیان نبوده است بل تبانی نا پاک وطن فروشان و قدرت طلبان و دنیا پرستان دراین باختها تاثیر بسیار داشته اند که بقصد تطویل درازای قدرت وانباشت خلاء سوء مدیریتی خویش همواره این نحوست را بر ملت ایران تحمیل کرده اند .

شاه ملعون بطمع چند صباحی دگر و تحکیم پایه حکومت ستم ، با تبانی نمایندگان خاین خانه ملت آن زمان ، بحرین را که جزء خاک ایران و محل سکنای ایرانیان زیادی بود از طریق سازمان ملل « خانه متجاوزان » بکشور انگلیس هدیه کرد .

شاهان خود باخته و عیاش قاجار«فتحعلیشاه» برمبنای عهدنامه های گلستان وترکمن چای بخشی از آذربایجان را هدیه امپراتوری روسیه زمان کرد تا لرزش حکومت ستم را کاهش دهد .

امروز که اساس مدیریت کشور یر پایه ایده ئو لوژی معنوی و تقلیدی و خرافی استحکام یافته و بر تعصبات و احساسات و انگیز ه های مواج و بیهدف ملی آمیخته شده ، بدور از واقعیتهای موجود زمان عمل میکند میرود تا سر خود را بزیر منجلاب و مرداب بین المللی برده و دم و باز دم را بفراموشی بسپارد و همچنان بظاهر در انتظار دادگر موهوم متصوره بنشیند و در باطن با اتکا به منیتهای شخصی و گروهی حکومت مداران در جلب استظهار نا کسان هدیه دیگری را بصورت باخت در بازی هبه ناخدایان کند بدین امید که بازی را پایانی باشد!

کاسپین دریای خزر ما ، دریای مازندران ما که بر طبق فرارداد شصت و اندی سال پیش پنجاه درصد آن متعلق بایرانیان بوده است امروز می رود ۵۰ درصدسهم ایران در قبال پشتیبانی روسیه از حکام « در میادین بین المللی » بین فرزندان خلف روسیه  تقسیم شود . از نظر حکام ایران ، این ارثیه ایست شرعی و قانونی که بفتوای مجتهدان بفرزندان خلف شوروی سابق هدیه میگردد .« چرا سهم ایران ؟»  . « نفرین تاریخ همواره با وطن فروشان باد »

دیکتاتوران اذناب شیادانند

                                       «دیکتاتوران اذناب شیادانند »

                 « The Dictators are the Tail  of charlatans or Cheaters»

آنگاه که شیادان زمان ٬ بتان دروغین و پیش ساخته جای کرده بر اذهان عوام را به تبر شکسته و تبر بر گردن صنم غول پیکر بنهادند ، چنین انگاشته شد که بت پرستی بپایان رسیده است غافل از اینکه در صدد ساختن بتی مجهولند که او را ماوای و مکانی قابل تجسم و تصور و حتی احساس در میان اذهان نیست ٬ او را بمکانی نا معلوم جای دادندو بنهایت غلو تقدیسش کردند که غیر خودی را یارای سئوال در باره اش نبود و نامش برسم زمانه از مهترین ها بر گزیدند : « الله ٬ لرد ٬ کینگ و ..... » که نام بتان تندیسی و تجسمی مردم  زمانه بود و بدینگونه اذهان عوام الناس زمانرا از وجود بتان در دسترس به نقطه ای مجهول سائق شدند و محبس ابدی بر اذهان مردم «بقالب آهنین نا شکستنی » بساختند .

*« مرا سرزش روا مدارید ٬ من بحکم خرد « عطیه آفریدگار » معتقد بآفریدگاری هستم که هستی را بتناسبات خاصه بیافرید ه است و کائنات را که ذره ای بینهایت کوچک از آنند در خود مستحیل ساخته است ؛من او را بفروض انسانی ٬ هر گز قابل دسترسی بر هیچکس نمیدانم و اگر مرا بعنوان نقش  دچار خطایی بدانید آنرا پیش نقاش من بیابید .

* ایکاش برفتن شیاد ها ٬ شیادی بپایان میرسید ٬ اما چنین نشد ، شیادان دگر فرا رسیدند و خویش را بیش از پیش ببارگاه ناشناخته اش ببستند که گویی هر شب بجمع خود با او «آفریدگار» بر یک سفره نشسته و بمزاح خوش می شوند و باخذ دستورات برتق و فتق امور می پردازند . « چرا مرا چنین آفریدی ؟ گناه من چه بوده است ؟ ای داد و بیداد که نتوانم باور کنم ، نتوانم... »

*از قولش «آفریدگار» داستانها بساختند و دستورات بیاوردند وحتی او را بحریم زناشویی خود بشهادت طلبیدند و بندگانش بیازردند و بکشتند و تاراج کردند «جنگها و ستیزها» و عاقبت همه اقوال کهنه و فرسوده را علیرغم جریانات و تحرکات اندیشه و زمان لا یزالش بخواندند و مردم را زیر یوغ خویش واذناب بداشتند اینگونه بود که نهال ستم بکاشتند واندیشه و اذهان آدمیان ببستند ، تا آیندگان بطول عمر خویش بتداوم تخم کین درو کنند . برخی دیگر بدینجا اکتفاء نکردند و بتان دگری بساختند و آنها را بعرش و سرداب و چاه مکانش دادند و بپرده تاریک تقدیس از دید عوام بدور کردند تا بمبادا روزان چون جوکر« برگ برنده » ببازی گیرند .

* ( اذناب بیداد بسیار نمودند و بندگان بتاراج و کشتن بدادند ، از عدالت روز غافل شدند بوعده های شیرین   « منتظر و منتظران» بساختند و عوام را بکنج منزل جهالتش بامید چاه حسن قمی بزنجیر بستند تا بصدای عرعر خر دجال « گویا در حال آمدن است » گوش بزنگ بمانند و ....)

*ّهمه آنان « شیادان»ادعای وصلت بر آن نقطه مجهول بداشتند ولی هر گز همدیگر نشناختند ، تسلسل انکار بود  با همدگر «اولی ٬ دومی را و دومی ٬ ....... »و النهایه آخری حجت را بر کل بپایان رساند بی آنکه دستورات ماقبلش را خویشتن خویش پذیرفته باشد . نطفه کاشته بر سینه پاک مردم بینواء انباشته و تا بامروزش بتاسف سر پا نگهداشته  است .

*بنظام کائنات اشتباهی مرتبط نباشد اما من ندانم اختلاف بین گفتار اینان بر چه مبنایی است ؟ آیا آفریدگار را توان ثبوت و پختگی افکار در میان نبوده است یا مدعیان شیاد را ؟ بهر حال قضاوت آزاد است  . اصول مقتبس است  از همد گر و اگریکی  بهم ریزد کل برملا شود ٬ افتراق را در کلام ناقله از آفریدگار در نوشته ها کنکاش کنید .»

آنان که نظام هستی را با کلام دروغین مخدوش و مخلوق را از بهره نعمات آفریدگار محروم و بزنجیر جماد فکری می بندند  دشمنان واقعی آفریدگارند « ساخت قالب فکری بر بشر آنهم باین درجه کهنه و فرتوت و نا شکستنی و ... ٬» اسارت بی چون و چرای انسان است که تحرک فکری را در گودال راکد و متعفن دست ساز این شیادان بفساد میکشاند .

نزدیکان بهسته اصلی« آفریدگار» اندیشمندان و متفکران فراتر از زمانند که همواره در خدمت انسانند و با بهره گیری از عطایای آفریدگار بی همتا ، جهان را بسوی کمال و بتاویلی بقربت صانع هستی به پیش میرانند و جریانات و تحرکات  هستی را با نیازهای زمان بتطابق می نشانند ، اینجاست که هیچیک از مدعیان گذشته را در این صحنه خرد ورزی جای پایی مشهود  نباشد .

   ای کاش ! روزی برسد که جوانان دنیا باورهای مسموم  و سنتی و موروثی باطن خود را بر غربیلک خرد خویش سرند کرده و نا پاکیها را از قلوب خود بزدایند و اذهان خود برهانند  و آفریدگار هستی را مبتنی بنیروی خرد بدون هیچ واسطی در دل خود بیابند .

                                  «  بامید رهایی بشر»                                       

                                     

جنجال دانشگاه کلمبیا

جنجال دانشگاه کلمبیا »

در این مقال سعی بر این است  بدون تکرار جزییات ماجرا ، در حواشی جریان دانشگاه کلمبیا  مطالبی  را بیان کنم ، بدین جهت لازم است نظریاتم را در دو بعد جداگانه کتابت و در نهایت «بزعم خویش»  نتایج مرتبط را بیان کنم :

۱- لی بلینجر « رییس دانشگاه کلمبیا »:

بلینجر بعنوان یک رییس و استاد دانشگاه و همچنین میزبان  دچار بزرگترین اشتباه اخلاقی خود شد و نشان داد که بعنوان یک عالم ازرفتار اخلاقی و اجتماعی قابل قبول بر خوردارنمیباشد ، علت این اشتباه را میتوان در موارد ذیل کنکاش نمود :

الف - خود بزرگ بینی ،که متاسفانه مبتلابه اکثر امریکاییها است.

ب- عدم آشنایی با فرهنگ سایر ملل جهان . « بدلیل عدم نیازعادی »

ج-  بی اعتنایی نسبت بسایر ملل .«  با اتکاء بخوی و خلق قدرت »

و- تا سی  از فرهنگ رک گویی آمریکا یی «بدون توجه بحدود و مکان و زمان »

ز- فشارهای پشت پرده  ملی وسیاسی و دولتی .

ح- ناشیگری دراجراء و پیگیری اهداف شخصی و جمعی  . 

این حرکت ، مقبول  فرهنگ  و سنت مطلوب هیچ جامعه ای   نیست که مهمانی بسرایش   دعوت کنند و بر او اهانت ورزند و لو میهمان بر موارد ادعایی او پیراسته باشد  .       «که هست».

۲- پرزیدنت  ایران « آراسته بر  خوی عامیان  » :

دولت ایران جون همیشه نشان داد که حرکات سیاسیش  بی لگام وافسار و مباشرانش نا آگاهان سیاستند و اکثرا بدون شایستگیهای دانشی و تجربی و مبتنی بر وابستگیهای حکومتی، بنا حق بر این جایگا ه ها نشسته و زورق شکسته ملی را بمرداب رهبر ند" «جای نخبگان جوان » علل را بدینگونه تحلیل روا باشد  :

  الف - نا آگاهی از تکنیکهای سیاست جهانی .

   ب- تکیه تعصب آمیز بر دانش منسوخ و بی توجهی بر دانش روز سیاسی.

   ج- عدم احساس مسولیت در  گفتار حکومتیان ، بدلیل  عادات درون کشوری . «شبیه ماجرای غیر لازم  هولاکاست و لافهای دولتی »

   د- نهی آسان ارزشهای واقعی و پایدار غیر دینی بدلیل حراست از ارزشهای دینی  . « ببهای قربانی کردن منافع ملی و رفاه عمومی »

   ه-  تبعیت  فرهنگی  و ما وراء قانونی از رهبران سنتی و مدعی سیاستمداری و محبوس به  اذهان فرسوده و نا توان از  درک   حرکت روز . «آمیختگی فکری با عصر حجر »  

و- انفصال  بینشی از جوامع جهانی بدلیل عدم انعطافات و انطباقات فکری و احتباس در قالب پیش ساخته دینی .

ژ- اقدامات بیشرمانه  در  ترمیم نا توانیهای سیاسی به پشتوانه اتلاف ثروت ملی .« هدایای غیر اخلاقی در قبال تاییدات دوست نما ها » واحساس عدم نیاز بر تکنیکهای سیاسی.

ح-  استقبال از ماجراجوییهای برون کشوری بدلیل استتار   نا توانیهای داخلی .

ط- جذب  و جلب و انگیزش احساس و غیرت ملی بی مهارمردم  بر علیه قدرتهای منتخب  و معین بیگا نه .

ی- انحراف مسیر  مطالبات ملی و داخلی    . « وعده های داده شده »

ک- توسل بسیاست  تزویر وریا و دروغ به پشتوانه عادات  و باورهای دینی و مذهبی مردم .

منتجه :

    با اتکا ء بر حقایق اتفاقیه  و منتجه داوری اذهان  عمومی باید پذیرفت که   دراکثر جوانب   ، حق با پرزید نت محبوب  ایران بوده است که بدلیل بی تجربگی وزیر خارجه اش مورد بی احترامی قرار گرفت . « پرزیدنت ما مردم »

 اما با توجه بامکانات ارتباطاتی کشور میزبان « تجاوز گر »و دیدگاهای جهانی نسبت

  به حکام کشور ما «نه ملت »میتوان  براحتی پیشداوری  کرده و نتیجه را همواره بر علیه  کشور ما  جاری ساخت ، بانی  این چنین  صحنه ها یقینا سیاستمداران  بی سیاستند   . «یعنی حکامی .! چون خروس بیمحل نمیدانند  : کجا و چه موقع و چگونه و در چه شرایطی باید زبان باز کنند و حرکتی بنمایند  متاسفانه همواره بدنبال خود نمایی ها  هستند و هرگز بمنافع ملت نمی اندیشند     »

*سفر های شتابزده و غیر لازم ، آنهم بممالکی چون بولیوی« اگر مقدور می بود  ببرمه» و امثالهم و خاصه خرجیهای  متعاقب آن « روا بر خانه و حرام بر مسجد»از کیسه ملت بیچاره آنهم فقط برای ژست سیاسی و خبر سازی جنجال دگر و ... ازین مقوله هاست.

* بخفا بدور خویش تنیدن و به   مسند  صدارت تکیه دادن  و بجمع چاپلوسان  دور و بر  بر طبل تو خالی زدن و خویشتن را ارضا کردن و النهایه  مردم بینوا را فریفتن  ، حماقتی بسیار بزرگ است  که در شان هیچ انسان با شرفی نباشد .

*تلاش بفرار از آغوش قدرتی متجاوز «خوش رو »به آغوش متجاوز دگر «خشن»هرگز

مطلوب مردم عاقل نباشد ، مگر حکام را   ؟ که در اندیشه ملت نباشند و بدلیل بقاء خویش  خوش انگارند  .

*گر عاقل باشیم باید تلاش کنیم  به پشتوانه ملت  بپا ها ی خود استوار شویم و آنگاه از متجاوزان دوری جوییم.

* ازین شاخ  بآن شاخ  پریدن و بر دیوار شکسته دوست نمایانِ در مانده و طلبکار  همیشگی تکیه دادن خود گول زدن و کشتن است . 

پاسخ ما در آیینه تاریخ فراروزهاست ، گر بدست مورخان  خود فروش نیفتد « بلا نسبت مورخان آزاده »  . اباسلوب مطلوب اماادامهشان